شعر هیأت شعر عاشورایی نثر ادبی اشعار مذهبی

نسل شهادت

توی دنیایی که هرکس دلو سمتی می‌کشونه
عاقبت به خیره اون‌که پای پرچمت بمونه

این اشک روضه‌ها، راه نجاتمه
گریه برای تو، آب حیاتمه

سرمو بالا می‌گیرم، که تویی نعم الامیرم
آرزوم فقط همینه، توی راه تو بمیرم
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دوباره با اذنِ زهرا لباس عزا پوشیدم
باورم نمی‌شه بازم به محرمت رسیدم

این بیرقِ سیاه، نورِ دو عالمه
این اشکِ روضه نیست، این آب زمزمه

تو همیشه روبرومی، تو امید و آرزومی
آبرو ندارم آقا، تو تمومِ آبرومی

«صلی الله علی مظلوم کربلا»
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
عمر من به سر شد اما، حرم تو رو ندیدم
چی می‌شد منم یه روزی، به طوافت می‌رسیدم

جا مونده این دلم، آقا تو جاده‌ها
راهیه از نجف، تا خاک کربلا

عقده‌ای توی گلومه، عکس صحنت روبرومه
اما یک بوسه به خاک حرم تو آرزومه
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
اربعین وقتی که با هم تُو مسیر کربلاییم
یادمون نره تا آخر زیرِ دینِ شهداییم

تا آخرین نفس، پای ولایتیم
جون بر کفیم و از نسل شهادتیم

داریم از دشمنا کینه، هرکسی دشمن دینه
اربعین دوباره باید، لشکر ما رو ببینه