شعر هیأت شعر عاشورایی نثر ادبی اشعار مذهبی

قبله‌گاه مشتاقان

دل آزاده با خدا باشد
ذکر، نسیان ماسوا باشد

دل چو خالی شد از خیال خودی
حرم خاص کبریا باشد

می‌رسد هر نفَس نسیم وصال
خُنک آن دل، که آشنا باشد

ای رخت قبله‌گاه مشتاقان
کس مباد از درت جدا باشد...

جلوه کن در لباس یکتایی
تا من و ما، تمام لا باشد...

هر که فانی شود ز خویش «حزین»
«مَن رَءانی فَقَد رَءا»  باشد