مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن | شعر هیأت

زره پوشیده از قنداقه، بی‌شمشیر می‌آید
شجاعت ارث این قوم است، مثل شیر می‌آید

علی فردوسی

دق الباب

غزل

چه می‌بینند در چشم تو چشمانم نمی‌دانم
شرار آن چشم‌ها کی ریخت در جانم، نمی‌دانم

حامد اهور

شهادت‌نامه

غزل

همه گویند مجنونم همه گویند «دیوانَه‌م»
دلیل عاقلانه بودنش را من نمی‌دانم

رضا خورشیدی‌فرد

غزل

گلویم خشک از بغض است و چشمانم ز باران، تر
پریشان است احوال من از حالی پریشان‌تر

محمدعلی بیابانی

غزل

مرامم غیرت است ای عشق و پیمان با توأم دین است
دفاع از سنگ در دینی که من دارم از آیین است

محسن ناصحی

غزل

حرم یعنی نگاه آبی دریا و طوفانش
حرم یعنی تلاطم‌های امواج خروشانش

رضا خورشیدی‌فرد

شهادت‌نامه

غزل

به مسجد می‌رود معنا کند روح عبادت را
به مسجد می‌برد با خود علی امشب شهادت را

محسن ناصحی

غزل

تو را می‌خواست تا در همسرانش بهترین باشی
برای خاتمِ پیغمبری نقش نگین باشی

محمدمهدی خانمحمدی

غزل

خدا قسمت کند با عشق عمری همسفر بودن
شریک روزهای سخت و شب‏‌های خطر بودن

سعیده ثابتی‌رضویان

نوبت کبوترهاست

غزل

مرا هر قدر ذوق رفتن و پرواز شاعر کرد
تو را اندیشه‌ات مانای تاریخ معاصر کرد

محسن ناصحی

غزل

هنوز این کوچه‌ها این کوچه‌ها بوی پدر دارد
نگاه روشن ما ریشه در باغ سحر دارد

علیرضا قزوه

صبح بنارس

غزل

نَمی از چشم‌های توست چشمه، رود، دریا هم
کمی از ردّ پای توست جنگل، کوه، صحرا هم

سیدمحمدجواد شرافت

خاک باران خورده

غزل