آيينه‌ای و برايت آه آوردم
در محضر تو دلی سياه آوردم
با اشک تو رودها درآمیخته‌اند
از شور تو محشری بر انگیخته‌اند
گر زنده دلی مرام تکریم بگیر
ور مرده دلی مجلس ترحیم بگیر
از دور به من گوشۀ چشمی بفکن
نزدیک به خویش ساز و کن دور ز «من»
برخیز که راه رفته را برگردیم
با عشق به آغوش خدا برگردیم
