چون کوفه که چهره‌ای پر از غم دارد
این سینه، دلی شکسته را کم دارد
ماه رمضان دیده به ما دوخته است
ماهی که چراغ رحمت افروخته است
گویند حریم کعبه، در داشته است
از «سیزده رجب» خبر داشته است
یک کوه رشید داده‌ام ای مردم!
یک باغ امید داده‌ام ای مردم!
خوش باد دوباره یادی از جنگ شده‌ست
دریاچۀ خاطرات خون‌رنگ شده‌ست
چون آينه، چشم خود گشودن بد نيست
گرد از دل بيچاره زدودن بد نيست
