باز جنگی نابرابر در برابر داشتند
دست امّا از سر چادر مگر برداشتند؟
می‌خواستم بیای با گلای انار
برات کوچه‌ها رو چراغون کنم
مهمون از راه اومده شهر شده آماده
بازم امشب تو حرم غلغله و فریاده
دوباره سرخه تموم دفترم
داره خون از چشای قلم میاد
یکایک سر شکست آن روز اما عهد و پیمان نه
غم دین بود در اندیشۀ مردم، غم نان نه
