بیا تا برآریم دستی ز دل
که نتوان برآورد فردا ز گل
دیدم گل تازه چند دسته
بر گنبدی از گیاه رُسته
به‌نام خداوند جان‌آفرین
حکیم سخن در زبان آفرین
باید که تو را حضرت منان بنویسد
در حد قلم نیست که قرآن بنویسد
دست‌هایت را که در دستش گرفت آرام شد
تازه انگاری دلش راضی به این اسلام شد
کريم السّجايا، جميل الشّيم
نبّى البرايا، شفيع الامم
