رسیدی و پر و بال فرشته‌ها وا شد
شب از کرانۀ هستی گذشت و فردا شد
بر نبض این گهواره نظم کهکشان بسته‌ست
امید، بر شش ماه عمر او زمان بسته‌ست
میان هلهله سینه مجال آه نداشت
برای گریه شریکی نبود و چاه نداشت
بیا به خانه که امّید با تو برگردد
هزار مرتبه خورشید با تو برگردد
