هله! ای باد که از سامره راهی شدهای
از همان شهر پر از خاطره راهی شدهای
خدایا به جاه خداوندیات
که بخشی مقام رضامندیات
خداوندا در این دیرینه منزل
دری نشناختم غیر از در دل
تو را اینگونه مینامند مولای تلاطمها
و نامت غرش آبی آوای تلاطمها
خدایا دلی ده حقیقتشناس
زبانی سزاوار حمد و سپاس