ماه رمضان دیده به ما دوخته است
ماهی که چراغ رحمت افروخته است
گویند حریم کعبه، در داشته است
از «سیزده رجب» خبر داشته است
امروز که انتهای دنیای من است
آغاز تمام آرزوهای من است
با بال و پری پر از کبوتر برگشت
هم بالِ پرنده‌های دیگر برگشت
یک دختر و آرزوی لبخند که نیست
یک مرد پر از کوه دماوند که نیست
