ندیدم چون محبتهای مادر
فدای شأن بیهمتای مادر
او جان پیمبر است و جانش مولاست
نور حسن و حسین در او پیداست
بر سر درِ آسمانیِ این خانه
دیدم مَلَکی نشسته چون پروانه
اسرار تو در صفات و اسما مخفیست
مانند خدا که آشکارا مخفیست
تا گل به نسیم راه در میآید
از خاک بوی گیاه در میآید