باز جنگی نابرابر در برابر داشتند
دست امّا از سر چادر مگر برداشتند؟
علی بود و همراز او فاطمه
و گل‌های روییده در باغشان
تنها نه خلیل را مدد کرد بسی
شد هم‌نفس مسیح در هر نفسی
هجده بهار رفت زمین شرمسار توست
آری زمین که هستی او وامدار توست
گر زن به حجاب خویش مستور شود
از دیدۀ آلوده و بد دور شود
