غزل | شعر هیأت

می‌رسد تا آسمان، نور از خیابان شما
ای بلا و فتنه‌ها دور از خیابان شما

محمدجواد غفورزاده

غزل

با ملت «الله اکبر»
از قدرت شیطان نگویید

سیدمحمدجواد شرافت

غزل

دل را ز بى‌خودى سرِ از خود رمیدن است
جان را هواى از قفس تن پریدن است

شهید امام خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه

غزل

بایست سمت درستی که باور من و توست
که باز دست خداوند یاور من و توست

فاطمه نانی‌زاد

غزل

آن شب دو چشمت چون دوتا قرص قمر بود
آن شب دلت دریا، نه، خیلی بیشتر بود

علی گلی حسین‌آبادی

غزل

چقدر حادثه را به موبه مو مرور کند؟
چقدر عذر بیارد، بهانه جور کند؟

میلاد عرفان‌پور

غزل

چه شد دوباره؟ صدای وحوش می‌آید!
صدای خندۀ شیطان به گوش می‌آید

رضا ابوذری

غزل

از هر چه واژه، واژۀ زهرا فراتر است
بگذار ای قلم همه، بنویس کوثر است

علی انسانی

غزل

بسیجیان علی دم به دم شهید شدند
که هم کنایه شنیدند و هم شهید شدند

مهدی جهاندار

غزل

و شیطان چه دارد؟ هیاهو هیاهو
هجوم صداها، از این سو از آن سو

سیدمحمدجواد شرافت

غزل

با دردهای تازه‌ای سر در گریبانم
اما پر از عطر امید و بوی بارانم

یوسف رحیمی

غزل

هیچ مردی در جهان مانند پیغمبر که نیست
هیچ بختی بهتر از پیوند پیغمبر که نیست

سیدمحمدجواد شرافت

غزل