ای آینه‌دار پنج معصوم!
در بحر عفاف، دُرّ مکتوم
ای خداجلوه و نبی‌مرآت
مرتضی‌خصلت و حسین‌صفات
همیشه سفره‌اش وا بود با ما مهربانی کرد
هزاران بار آزردیمش اما مهربانی کرد
همیشه تا که بُوَد بر لب مَلَک تهلیل
هماره تا که بشر راست ذکر ربّ جلیل
ساز غم گر ترانهای می‌داشت
آتش دل، زبانهای می‌داشت
