تو را ز دست اَجَل کی فرار خواهد بود؟
فرارگاه تو دارالقرار خواهد بود
صبح سپید سر زد و خورشید خاورش
گیتی سیاه‌جامه فرو ریخت از برش
پیام نور به لب‌های پیک وحی خداست
بخوان سرود ولایت که عید اهل ولاست
اول دفتر به نام ایزد دانا
صانع پروردگار حیّ توانا
فضل خدای را که تواند شمار کرد؟
یا کیست آن‌که شُکر یکی از هزار کرد؟...
رُخت فروغ خداوند دادگر دارد
قَدت نشان ز قیام پیامبر دارد
