سفر بسیار کردم تا رسیدن را بیاموزم
زمین خوردم که روزی پر کشیدن را بیاموزم
نشان در بی‌نشانی‌هاست، پس عاشق نشان دارد
شهید عشق هر کس شد مکانی لامکان دارد
شعله باش اما چنین بر آشیان خود مزن
دود کن خود را ولی در دودمان خود مزن
الا رفتنت آیۀ ماندن ما
که پیچیده عطر تو در گلشن ما
