ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
تا آسمانت را کمی در بر بگیرد
یک شهر باید عشق را از سر بگیرد
در شهر مرا غیر شما کار و کسی نیست
فریاد اگر هم بکشم دادرسی نیست
این چه خروشی‌ست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
نه جسارت نمی‌کنم اما
گاه من را خطاب کن بانو
