شکست بغض تو را این غروب، می‌دانم
و خون گریست برای تو، خوب می‌دانم...
غبار خانه بروبید، عید میآید
ز کوچههاست که بوی شهید میآید
شب است و سکوت است و ماه است و من
فغان و غم و اشک و آه است و من
خم شدم زیرِخط عشق سرم را بوسید
دمِ پرواز پدر بال و پرم را بوسید
گفتم به دل، که وقت نیایش شب دعاست
پرواز کن که مقصد من «سُرّ من رآ»ست
میان بارش بارانی از ستاره رسید
اگرچه مثنوی... اما چهارپاره رسید
