نام تو را نوشتم و پشت جهان شکست
آهسته از غم تو زمین و زمان شکست
بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو
ای کشته‌ای که جان دو عالم فدای تو
توفان خون ز چشم جهان جوش می‌زند
بر چرخ، نخل ماتمیان دوش می‌زند!
عطر تن پیمبر از این خانه می‌رود
بال ملک معطر از این خانه می‌رود
فخر من نزد عرب این بود دختر داشتم
آیت من بود و در گهواره کوثر داشتم
