پس از چندین و چندین سال آمد پیکرش تازه
نگاهش از طراوت خیس‌تر، بال و پرش تازه
گل کرده در ردیف غزل‌های ما حسین
شوری غریب داده به این بیت‌ها حسین
بد نیست که از سکوت تن‌پوش کنی
غوغای زمانه را فراموش کنی
پیش چشمم تو را سر بریدند
دست‌هایم ولی بی‌رمق بود
بهار آسمان چارمینی
غریب امّا، امامت را نگینی
