ای غم، تو که هستی؟ از کجا میآیی؟
هر دم به هوای دل ما میآیی
گفت رنجور دلش از اثر فاصلههاست
آن که دلتنگ رسیدن به همه یکدلههاست
پیشانیات
از میان دیوار میدرخشد
به گونۀ ماه
نامت زبانزد آسمانها بود
راضی به جدايی از برادر نشده
با چند اماننامه کبوتر نشده
از نو شکفت نرگس چشمانتظاریام
گل کرد خارخار شب بیقراریام
