انبوه تاول بر تنت سر باز کرده
این هم نشان دیگری از سرفرازی‌ست
بر مزاری نشست و پیدا شد
حس پنهان مادر و فرزند
از خیمه‌ها که رفتی و دیدی مرا به خواب
داغی بزرگ بر دل کوچک نهاده‌ای
دختری ماند مثل گل ز حسین
چهره‌اش داغ باغ نسرین بود
دور تا دور حوض خانهٔ ما
پوکه‌های گلوله گل داده‌ست
شب آخر هنوز یادم هست
خیمه زد عطر سیب در سنگر
