اهل ولا چو روی به سوی خدا کنند
اول به جان گمشدۀ خود دعا کنند
سفر بسیار کردم تا رسیدن را بیاموزم
زمین خوردم که روزی پر کشیدن را بیاموزم
غرقۀ شک! غرق باور شو که چندان دیر نیست
در شط باور شناور شو، که چندان دیر نیست
شعله باش اما چنین بر آشیان خود مزن
دود کن خود را ولی در دودمان خود مزن
