ای نگاهت امتدادِ سورۀ یاسین شده
با حضورت ماه بهمن، صبح فروردین شده
ای قوم به حج آمده در خویش نپایید
از خود به‌درآیید که مهمان خدایید
دل را به نور عشق صفا می‌دهد نماز
جان را به ياد دوست جلا می‌دهد نماز
این چه خروشی‌ست؟ این چه معمّاست؟
در صدف دل، محشر عظماست
بهار آمد بهار من نیامد
گل آمد گل‌عذار من نیامد
