پیوسته نماز در قیام است حسین
هفتاد و دو حج ناتمام است حسین
بد نیست که از سکوت تن‌پوش کنی
غوغای زمانه را فراموش کنی
مردم که شهامت تو را می‌دیدند
خورشید رشادت تو را می‌دیدند
شب تا به سحر نماز می‌خواند علی
با دیدۀ تر، نماز می‌خواند علی
دریاب از این همه پراکندگی‌ام
عمری‌ست که شرمندۀ این بندگی‌ام
ای عاشق شب نورد، پیدایم کن
ای مرد همیشه مرد، پیدایم کن
تا داشته‌ام فقط تو را داشته‌ام
با نام تو قد و قامت افراشته‌ام
پیراهنت از بهار عطرآگین‌تر
داغت ز تمام داغ‌ها سنگین‌تر
