آيينه‌ای و برايت آه آوردم
در محضر تو دلی سياه آوردم
چون فاطمه مظهر خدای یکتاست
انوار خدا ز روی زهرا پیداست
گر زنده دلی مرام تکریم بگیر
ور مرده دلی مجلس ترحیم بگیر
از دور به من گوشۀ چشمی بفکن
نزدیک به خویش ساز و کن دور ز «من»
برخیز که راه رفته را برگردیم
با عشق به آغوش خدا برگردیم
