در وسعت شب سپیده‌ای آه کشید
خورشید به خون تپیده‌ای آه کشید
او غربت آفتاب را حس می‌کرد
در حادثه، التهاب را حس می‌کرد
یک لحظه شدیم خیره تا در چشمت
دیدیم تمام درد را در چشمت
ﺗﺎ ﮐﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺳﻼﻣﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ
ﺍﺯ ﺗﻮ ﺧﺒﺮﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺮﺍﺩﺭ، ﻧﮕﺮﺍﻧﻢ
قد قامت تو کلام عاشورا بود
آمیخته با قیام عاشورا بود
چون لاله به ساحت چمن می‌سوزم
با یاد تو پاره پاره تن می‌سوزم
سوز جگر از دل به زبان آمده بود
بابا سوی میدان، نگران آمده بود
آن لاله که عشق و خون بهارش بودند
گل‌های مدینه داغ‌دارش بودند
اگرچه عشق هنوز از سرم نیفتاده
ولی مسیر من و او به هم نیفتاده
با دستِ بسته است ولی دست‌بسته نیست
زینب سرش شكسته ولی سرشكسته نیست
