روزی شعر من امشب دو برابر شده است
چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است
کاش تا لحظۀ مردن به دلم غم باشد
محفل اشک برای تو فراهم باشد
جامعه، دوزخی از مردم افراطی بود
عقل، قربانی یک قوم خرافاتی بود
از خدا آمدهام تا به خدا برگردم
پس چرا از سفر کربوبلا برگردم