وقتی کسی حال دلش از جنس باران است
هرجای دنیا هم که باشد فکر گلدان است
تا باد مرکبیست برای پیام تو
با هر درخت زمزمهوار است نام تو
پایان مسیرِ او پر از آغاز است
با بال و پرِ شکسته در پرواز است
این كیست از خورشید، مولا، ماهروتر
بیتابتر، عاشقتر، عبدالله روتر
الشام...الشام...الشام... غربتشمار شهیدان
اندوه... اندوه... اندوه... ای شام تار شهیدان
آنقدر بخشیدی که دستانت
بخشندگی را هم هوایی کرد
