ای کاش مردم از تو حاجت میگرفتند
از حالت چشمت بشارت میگرفتند
کو یک نفر که یاد دلِ خستگان کند؟
یا لا اقل حکایت ما را بیان کند...
خواهان تو هر قدر هنر داشته باشد
اول قدم آن است جگر داشته باشد...
اینک زمان، زمان غزلخوانی من است
بیتیست این دو خط که به پیشانی من است
