او آفتاب روشن و صادق بود
گِردش پر از ستارۀ عاشق بود
بیا باران شو و جاری شو و بردار سدها را
به پیکارِ «نخواهد شد» بیاور «میشود»ها را
تا به کی از سخن عشق گریزان باشم؟
از تو ننویسم و هربار پشیمان باشم؟
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
