ای کاش فراغتی فراهم میشد
از وسعت دردهای تو کم میشد
در وسعت شب سپیدهای آه کشید
خورشید به خون تپیدهای آه کشید
رخصت بده از داغ شقایق بنویسم
از بغض گلوگیر دقایق بنویسم
صبحی گره از زمانه وا خواهد شد
راز شب تار، برملا خواهد شد
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
