ای قوم به حج آمده در خویش نپایید
از خود بهدرآیید که مهمان خدایید
دل را به نور عشق صفا میدهد نماز
جان را به ياد دوست جلا میدهد نماز
بهار آمد بهار من نیامد
گل آمد گلعذار من نیامد
باید از فقدان گل خونجوش بود
در فراق یاس مشكیپوش بود
میرسم خسته میرسم غمگین
گرد غربت نشسته بر دوشم
