هنوز ماتم زنهای خونجگر شده را
هنوز داغ پدرهای بیپسر شده را
زمین از برگ، برگ از باد، باد از رود، رود از ماه
روایت کردهاند اردیبهشتی میرسد از راه
تا داشتهام فقط تو را داشتهام
با نام تو قد و قامت افراشتهام
لب خشک و داغی که در سینه دارم
سبب شد که گودال یادم بیاید
ما را نمانده است دگر وقت گفتگو
تا درد خویش با تو بگوییم موبهمو
