بادها عطر خوش سیب تنش را بردند
سوختند و خبر سوختنش را بردند
دریا بدون ماه تلاطم نمیکند
تا نور توست، راه کسی گم نمیکند
این جشنها برای من آقا نمیشود
شب با چراغ عاریه فردا نمیشود!
جايی برای كوثر و زمزم درست كن
اسما برای فاطمه مرهم درست كن
یک عمر در حوالی غربت مقیم بود
آن سیدی که سفرهٔ دستش کریم بود