دید خود را در کنار نور و نار
با خدا و با هوا، در گیر و دار
خوشا آنان که چرخیدند در خون
خدا را ناگهان دیدند در خون
به‌نام او که دل را چاره‌ساز است
به تسبیحش زمین، مُهر نماز است
آینه با آینه شد رو‌به‌روی
خوش بود آیینه‌ها را گفت‌و‌گوی
تو کیستی که عقل مجنون توست
عشق به تو عاشق و مدیون توست
ای بهشت آرزوهای علی
ای دو چشمت دین و دنیای علی
باز به من راه سخن باز شد
طایر اندیشه به پرواز شد
