هر غنچه به باغ سوگوار تو شده‌ست
هر لاله به دشت داغدار تو شده‌ست
آيينه‌ای و برايت آه آوردم
در محضر تو دلی سياه آوردم
بودند دو تن، به جان و دل دشمنِ تو
دادند به هم دست، پیِ کشتن تو
گر زنده دلی مرام تکریم بگیر
ور مرده دلی مجلس ترحیم بگیر
ای دوست ز رحمت، دلِ آگاهم ده
در ماه دعا سیرِ الی اللّهم ده
از دور به من گوشۀ چشمی بفکن
نزدیک به خویش ساز و کن دور ز «من»
