هر غنچه به باغ سوگوار تو شدهست
هر لاله به دشت داغدار تو شدهست
این کیست به شوق یک نگاه آمده است
در خلوت شب به بزم آه آمده است
بودند دو تن، به جان و دل دشمنِ تو
دادند به هم دست، پیِ کشتن تو
از دور به من گوشۀ چشمی بفکن
نزدیک به خویش ساز و کن دور ز «من»
