تا صبح علی بود و مناجات شَبش
در اوج دعا روح حقیقتطلبش
خاموش ولی غرق ترنّم بودی
در خلسۀ عاشقانهات گُم بودی
دل در صدف مهر علی، دل باشد
جانها به ولایش متمایل باشد
عمریست که دمبهدم علی میگویم
در حال نشاط و غم علی میگویم
نور فلک از جبین تابندۀ اوست
سرداریِ کائنات زیبندۀ اوست