خوش وقت کسی که عبرت‌اندیش شود
آگاهی او بیشتر از پیش شود
ای آرزویت دراز و فرصت کوتاه!
هم گوش به زنگ باش و هم چشم به راه
ای صبح که خورشید به شام تو گریست
آفاق به پاس احترام تو گریست
افسوس که این فرصت کوتاه گذشت
عمر آمد از آن راه و از این راه گذشت
ای آن‌که حدیث تو شنفتن دارد
گل با رخ خوب تو شکفتن دارد
هر چند ستاره غرق اشک و آه است
خورشید، دلش گرفته‌تر از ماه است
