این کیست به شوق یک نگاه آمده است
در خلوت شب به بزم آه آمده است
گفت: در می‌زنند مهمان است
گفت: آیا صدای سلمان است؟
زیر باران دوشنبه بعدازظهر
اتفاقی مقابلم رخ داد
همین که دست قلم در دوات می‌لرزد
به یاد مهر تو چشم فرات می‌لرزد
یازده بار جهان گوشهٔ زندان کم نیست
کنج زندان بلا گریهٔ باران کم نیست
کاش من هم به لطف مذهب نور
تا مقام حضور می‌رفتم
دارد دل و دین می‌برد از شهر شمیمی
افتاده نخ چادر او دست نسیمی
