بر سر درِ آسمانیِ این خانه
دیدم مَلَکی نشسته چون پروانه
ماهی که یادگار ز پنج آفتاب بود
بر چهره‌اش ز عصمت و عفت نقاب بود
تا گل به نسیم راه در می‌آید
از خاک بوی گیاه در می‌آید
ماه مولا شد حدیث طیر را با ما بخوان
در ولایش آشنا و غیر را با ما بخوان
سلام فاطمه، ای جلوۀ شکیبایی
که نور حُسن تو جان می‌دهد به زیبایی
