ای غم، تو که هستی؟ از کجا میآیی؟
هر دم به هوای دل ما میآیی
به شهر کوفه غریبم من و پناه ندارم
به غیر دربهدریها پناهگاه ندارم
میگریم از غمی که فزونتر ز عالَم است
گر نعره برکشم ز گلوی فلک، کم است
تا یوسف اشکم سَرِ بازار نیاید
کالای مرا هیچ خریدار نیاید
از نو شکفت نرگس چشمانتظاریام
گل کرد خارخار شب بیقراریام
