ای غم، تو که هستی؟ از کجا میآیی؟
هر دم به هوای دل ما میآیی
روزی که عطش به جان گلها افتاد
از جوش و خروش خویش، دریا افتاد
تو با آن خستهحالی برنگشتی
دگر از آن حوالی برنگشتی
دریا بدون ماه تلاطم نمیکند
تا نور توست، راه کسی گم نمیکند
بىسر و سامان توام يا حسين
دست به دامان توام يا حسين
از نو شکفت نرگس چشمانتظاریام
گل کرد خارخار شب بیقراریام
