وقتی خدا بنای جهان را گذاشته
در روح تو سخاوت دریا گذاشته
ما شیعۀ توایم دل شادمان بده
ویران شدیم، خانۀ آبادمان بده
او هست ولی نگاهِ باطل از ماست
دیوارِ بلندِ در مقابل از ماست
مرا به ابر، به باران، به آفتاب ببخش
مرا به ماهی لرزان کنار آب ببخش
باز باران است، باران حسینبنعلی
عاشقان، جان شما، جان حسینبنعلی