بر نبض این گهواره نظم کهکشان بستهست
امید، بر شش ماه عمر او زمان بستهست
آه از دمی که در حرم عترت خلیل
برخاست از درای شتر بانگِ الرّحیل
میان هلهله سینه مجال آه نداشت
برای گریه شریکی نبود و چاه نداشت
خدا در شورِ بزمش، از عسل پر کرد جامت را
که شیرینتر کند در لحظههای تشنه کامت را
