عالم همه مبتدا، خبر کرببلاست
انسان، قفس است و بال و پر کرببلاست
بیا باران شو و جاری شو و بردار سدها را
به پیکارِ «نخواهد شد» بیاور «میشود»ها را
یک پنجره، گلدانِ فراموش شده
یک خاطره، انسانِ فراموش شده
کسی که دیگر خود خدا هم، نیافریند مثال او را
چو من حقیری کجا تواند، بیان نماید خصال او را
