ما شیعۀ توایم دل شادمان بده
ویران شدیم، خانۀ آبادمان بده
تا برویم ریشهای چون تاک میخواهم که هست
نور میخواهم که هستی خاک میخواهم که هست
مرا به ابر، به باران، به آفتاب ببخش
مرا به ماهی لرزان کنار آب ببخش
باز باران است، باران حسینبنعلی
عاشقان، جان شما، جان حسینبنعلی
جاده و اسب مهیاست بیا تا برویم
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم
خواست لختی شکسته بنویسد
به خودش گفت با چه ترکیبی
