سبکبال بر موجی از مه، به قاف تماشا رسیدند
به صبحِ تشرف به خورشید، به دیدار فردا رسیدند
گریه می‌کنم تو را، با دو چشم داغدار
گریه می‌کنم تو را، مثل ابرِ بی‌قرار
پیرمرد مهربان، مثل ابرها رها
زنده است هم‌چنان، زنده است بین ما
تو کیستی که عقل مجنون توست
عشق به تو عاشق و مدیون توست
