امروز دلتنگم، نمی‌دانم چرا! شاید...
این عمر با من راه می‌آید؟ نمی‌آید؟
سلام روح بلندِ گذشته از کم دنیا!
تو ای مسافر بدرود گفته با غم دنیا
روزی شعر من امشب دو برابر شده است
چون که سرگرم نگاه دو برادر شده است
زخم ارثی‌ست که در سینۀ ایرانی‌هاست
کشورم پر شده از داغ سلیمانی‌هاست
باید که تو را حضرت منان بنویسد
در حد قلم نیست که قرآن بنویسد
